Stolica Apostolska postanowiła ekshumować doczesne szczątki kard. Johna Henry’ego Newmana i umieścić je w marmurowym sarkofagu. Zostanie on umieszczony w jednym z oratoriów w Birmingham.
Umożliwi to wiernym łatwiejszy dostęp do grobu i tym samym oddawania czci tej wielkiej osobistości Kościoła katolickiego. W kwietniu br. Stolica Apostolska uznała cud za wstawiennictwem brytyjskiego konwertyty kard. Johna Henry’ego Newmana (1801-90) i zatwierdziła dekret w sprawie jego beatyfikacji.
W styczniu kard. Jose Saraiva Martins, ówczesny prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, nazwał kard. Newmana „ważnym intelektualistą i symboliczną postacią dla przechodzenia z anglikanizmu na katolicyzm”. Przyznał, że osobiście byłby za szybką beatyfikacją, która „jest ważna dla dialogu ekumenicznego”.
John Henry Newman urodził się 21 lutego 1801 r. w Londynie, studiował w Oxfordzie teologię anglikańską, a 13 czerwca 1824 r. został ordynowany na pastora we Wspólnocie anglikańskiej. Z katolicyzmem zetknął się przy okazji podróży do Włoch. Po powrocie do Anglii założył w 1833 r. ruch oksfordzki – anglikański ruch odnowy, którego głównym celem było odkrywanie na nowo dziedzictwa katolickiego w liturgii, teologii i strukturze kościelnej.
9 października 1845 r. J. Newman został oficjalnie przyjęty do Kościoła katolickiego. Po studiach w Rzymie przyjął święcenia kapłańskie w październiku 1846 r. W rok później założył w Birmingham oratorium filipinów. Z tym zgromadzeniem księży, założonym w XVI w. przez św. Filipa Nereusza, spotkał się w czasie swoich studiów w Rzymie i sam do niego wstąpił. W okresie ostrych konfliktów między Kościołem a ruchami mieszczańskimi w XIX w. ks. Newman został pomówiony o nadmierny liberalizm i musiał się usunąć z życia kościelnego. W tym czasie pisał dzieła, które z czasem weszły do klasyki teologii duchowości.
Leon XIII w pełni rehabilitował dawnego konwertytę i 12 maja 1879 r. obdarzył go godnością kardynalską. John H. Newman zmarł 11 sierpnia 1890 r. w Birmingham.
W teologii katolickiej przyczynił się do ugruntowania koncepcji rozwoju dogmatów. Jego myśl, ukształtowana głównie przez Ojców Kościoła, wywarła duży wpływ na teologię katolicką. Napisał wiele dzieł teologicznych, m.in.: "O rozwoju doktryny chrześcijańskiej", "Apologia pro vita sua", powieść "Kaliksta".
Spuściznę duchową i intelektualną kard. Newmana pielęgnuje międzynarodowe katolicka wspólnota "Dzieło" (Das Werk), której centrala mieści się w Thalbach (Austria), gdzie żyła i zmarła jego założycielka pochodząca z Belgii matka Julia Verhaegne. W ośrodkach im. kard. Newmana utrzymywanych przez "Dzieło" w Rzymie, Oksfordzie, Thalbach i Jerozolimie, znajdują się biblioteki, zawierające dorobek literacki brytyjskiego kardynała i teologa, licznie odwiedzane przez naukowców i studentów.
Źródło: KAI
